Rob Holthuizen

 Rob Holthuizen is assistent-bode op het gemeentehuis van Heeze.

Rob Holthuizen (1975) heeft vaste taken op het gemeentehuis. ’s Ochtends haalt hij op het postkantoor de post op, die brengt hij naar de interne dienst voor verdere verspreiding. Hij maakt vergaderruimtes klaar en voorziet die desgewenst van koffie en thee. Verdere klussen doet hij in overleg met bode Ad van Gerwen. Op het gemeentehuis kent iedereen hem, hij hoort er helemaal bij.

Jeugd
Al snel vermoedden zijn ouders dat er iets mis was met Rob’s ontwikkeling. Hun vragen werden afgedaan als tekenen van overbezorgdheid, er was niks aan de hand. Een paar jaar later werd hun vermoeden bevestigd door prof. Mesker en kregen ze het advies om Rob maar in een instelling te laten opnemen: hij zou veel structuur nodig hebben, en dan was een instelling de beste plek… Zijn ouders piekerden daar niet over. Gerrie Holthuizen: ‘Ons uitgangspunt is altijd geweest dat we Rob de gelegenheid willen geven om een zo normaal mogelijk leven te leiden. En dat lukt. Het kost soms veel energie, zelfs bloed, zweet en tranen…maar het lukt. En daar zijn we erg trots op, en dan spreek ik ook even namens Rob…”

School
Rob bezocht de ZMLK-school en het VSO. Via zijn stages kwam hij in de horeca terecht. Zijn eerste stage was gelijk een klapper: in de keuken van de Tweede Kamer in Den Haag. Rob bewaart er goede herinneringen aan. Zo was er het bezoek van Koningin Beatrix aan de TK. Rob zou haar gaan ontmoeten en de hand schudden. Hij was er speciaal voor naar de kapper geweest. Echter, toen het moment was aangebroken, bevond Rob zich in de keuken. Want hij herinnerde zich dat hij de vaatwasser nog moest uitruimen, koningin of geen koningin. Rob kon er een vast contract krijgen maar het werk van zijn ouders bracht het gezin weer naar het Zuiden.

Handicap
Zijn handicap is ontstaan door zuurstofgebrek bij de geboorte. Pech. Het speelt Rob best parten: ‘Ik kan niet lezen, schrijven en rekenen. En ik vind het moeilijk om rustig te blijven als ik het heel druk heb of als ik een aantal dingen tegelijk moet doen. Gelukkig weten ze dat op het werk. Dan zeggen ze: ‘Rob, doe jij gewoon je eigen taken. Dan nemen wij de rest wel even over.’

Wajong
Rob heeft een contract voor onbepaalde tijd. Het geld dat hij bij de gemeente verdient, wordt door het UWV aangevuld tot Wajong-niveau, 864 euro. Niet bepaald een vetpot. Zijn ouders springen bij. “Het is heel erg weinig geld terwijl hij keihard werkt’, stelt Gerrie Holthuizen. “Iets bijverdienen is er niet bij: je wordt dan gelijk gekort op je Wajong-uitkering. Als ouders niet bij kunnen bijspringen dan kunnen de Wajongers niet veel meer dan eten kopen, en van het vakantiegeld wat nieuwe kleding. Ik heb daar wel moeite mee…”

Wonen
Sinds een paar maanden bewoont Rob een mooi appartement in Geldrop. Hij heeft 4 keer per week een half uur begeleiding. Zijn ouders vormen het sociale vangnet en hebben enkele malen per dag contact met hem. Rob heeft thuis twee dwerg-papagaaien. ’s Avonds vliegen ze vrij in de woonkamer. Zijn sociale netwerk bestaat uit zijn familie, begeleiding en vrienden die ook een verstandelijke beperking hebben. Rob is bijvoorbeeld aangesloten bij een Vriendenkring die MEE organiseert. Hij eet 4 keer per week in een centrale ontmoetingsruimte voor mensen, net als Rob. En eens per twee weken gaat Rob naar een eetcafé in Eindhoven, dat gerund wordt door mensen met een beperking.

Succesfactoren
Wat zijn de factoren die ervoor zorgen dat Rob zich goed staande houdt in de samenleving? Zijn moeder: “Rob wil alles uit het leven halen wat er in zit, rekening houdend met zijn beperking. Hij is een doorzetter. Hij stelt zichzelf doelen en gaat eindeloos door tot hij die bereikt. Dat is een enorme kracht Hij werkt hard en neemt zijn werk erg serieus. Wat ook belangrijk is, is dat hij het getroffen heeft met zijn begeleiding.
En om eerlijk te zijn, we spelen daar zelf ook een rol in hoor. We organiseren ons leven voor een belangrijk deel ook rond Rob. Als het nodig is, staan we altijd wel voor hem klaar. Maar uiteindelijk doet ie het natuurlijk allemaal zelf. Dat is mooi om te zien.”

Rob Holtjhuizen